فال خون- داوود غفارزادگان

داوود غفارزادگان به عنوان یكی دیگر از نویسندگانی كه از دفاع مقدس نوشته است، در رمان «فال خون » یكبار دیگر قدرت نویسندگی خود را به رخ كشیده. فال خون روایتی دیگرگونه از حضور یك شخصیت در جنگ است. غفارزادگان در این كار، علاوه بر ایجاد حس و حالی متفاوت در زمینه جنگ، به نوعی نگاه خاص در داستان هم توجه نشان داده است.

غفارزادگان نیز مانند بسیاری دیگر از نویسندگان همعصر خود، عمده نگاهش را معطوف به وقایع پس از جنگ یعنی یافتن اجساد شهدای گمنام كرده و با استفاده از این نگاه، ذهنیت خواننده را به سوی جنگ واقعی معطوف كرده است.

شخصیت سربازی كه در این رمان ساخته و پرداخته شده گرچه در ابتدا با هراسی شبانهروزی درگیر است اما به مرور زمان خود را با موقعیتهای واقعی جنگ تطبیق میدهد و تلاش میكند لحظههای جنگ را در ذهن خود مرور كند. نویسنده برخلاف دیگر نویسندگان كه عمدتا فضاهای جبهههای جنوب را به عنوان مكان اصلی حوادث جنگ برگزیدهاند، خوانندهاش را به فضای جبهههای غرب دعوت كرده است. فال خون اثری حسابشده در گونه ادبیات جنگ است كه بیش از نگاه جنگی، نگاهی همسو با رشد ادبیات داستانی دارد. فال خون نیز تاكنون به چندین زبان زنده دنیا ترجمه و عرضه شده است.

هرگاه كه حرف از ادبیات جنگ پیش میآید، خودبهخود نامهایی چون احمدمحمود با رمان «زمینسوخته» و قاسمعلیفراست با رمان«نخلهای بیسر» به یادمان میآید. دلیل این یادآوری ذهنی هم به آن خاطر است كه نویسندگان مزبور از نگاه منتقدان و پژوهشگران ادبیات دفاع مقدس، به عنوان نویسندگان نسلاول شناخته شدهاند.

یكی از آثاری كه پیرامون دفاع مقدس نوشته شده و در زمان انتشار آنگونه كه باید و شاید موردتوجه قرار نگرفت، رمان«در شعلههای آب» نوشته مرتضی مردیها بود. گرچه نگاه نویسنده در این اثر، نگاهی منحصر به فرد نیست و بخشهایی از این كار خواننده را به یاد رمان زمین سوخته احمدمحمود میاندازد اما حساسیت مردیها در نوشتن پیرامون یك اتفاق بزرگ در تاریخ معاصر كشور را نمیتوان نادیده گرفت.

نویسنده دیگری كه توانسته نام خود را به عنوان یكی از نویسندگان دفاع مقدس تثبیت كند، حبیب احمدزاده است. نگاه احمدزاده به جنگ، نگاهی از نزدیك است چون خود او ضربههای ناشی از این ماجرا را به عنوان یك مهاجر اجباری درك و دریافت كرده است.

کتابخانه سمساریزدی...